Kardeş kıskançlığı belirli bir düzeyde ve süreyle yaşandığında gelişimsel olarak doğal kabul edilir. Ancak bazı durumlarda bu duygu yoğunlaşabilir ve çocuğun günlük yaşamını, ilişkilerini ve duygusal dengesini olumsuz etkileyebilir. Bu noktada ailelerin süreci dikkatle gözlemlemesi önemlidir.
Eğer çocuk uzun süre boyunca yoğun öfke nöbetleri yaşıyor, kardeşe yönelik zarar verici davranışlar sergiliyor ya da tamamen içine kapanıyorsa bu durum, baş etmekte zorlandığının bir göstergesi olabilir. Aynı şekilde uyku sorunları, yeme problemleri ya da okulda davranış değişiklikleri de kardeş kıskançlığıyla bağlantılı olabilir.
Bu tür durumlarda amaç, çocuğu “kıskançlık duygusundan kurtarmak” değil; bu duyguyla sağlıklı şekilde baş edebilmesini desteklemektir. Çocuğun duygusunun görülmesi, anlaşılması ve yargılanmadan ele alınması iyileştirici bir etki yaratır.
Her çocuk bu süreci kendi hızında yaşar. Kimi çocuk duygularını açıkça ifade ederken, kimi çocuk sessizce taşır. Her iki durumda da çocuğun yalnız bırakılmaması ve duygusal olarak desteklenmesi gerekir.
Elazığ şubemizde kardeş kıskançlığıyla ilgili yürütülen çalışmalarda, çocuğun duygusal yükünü hafifletmeye, aile içi ilişkileri güçlendirmeye ve sağlıklı bağlanmayı desteklemeye yönelik yapılandırılmış destek süreçleri uygulanmaktadır.